मृगतृष्णा

केही खोजि रहेछु , क्षितिजमा

हराए झैँ लाग्छ कता कता

समाउन खोज्छु आसाको त्यान्द्रो

कम्जोर छ त्यो टुटेर जान्छ

आत्तिंछ मन हतासमा

एक्लो नै त छु आखिरिमा 

यो जीबन रुपी महासागर

को आफ्नो को पराया

एक्लै  आयौं ,  एक्लै जानु छ

साथ मा छन् त परमात्मा एक

अनि किन मात्तिनु कसैको साथ पाउँदैमा

अनि किन आतिनु कसैले साथ छोड्दैमा

दुइपल्को यो जिन्दगि हो

कहिले छोड्छ यो प्राण पखेरु

हामी त सबै यात्री हौँ

डुंगामा सयर गर्दै यो महासागरमा

आउने जाने त हुँदै गर्छ

साथ पराया बन्दै गर्छ

न बिछोडमा रुनु न संगम मा हास्नु.

जीबन दर्शन येही हो बुझ्नु

तैपनि यो अबुझ मन

सधै केहि खोजि रहन्छ

मृगतृष्णा हो मेरो जीबन

सायद मृगतृष्णा नै रह्यो ....